Choroba Hashimoto to inaczej – przewlekłe autoimmunologiczne limfocytowe zapalenie tarczycy. Jest jedną z najczęstszych przyczyn niedoczynności tarczycy. Jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, iż organizm wytwarza przeciwciała przeciw własnym tkankom, w tym przypadku przeciwko tarczycy. Jeszcze kilkanaście lat temu diagnozowana była u osób po 50 roku życia. W dzisiejszej rzeczywistości Hashimoto rozwija się u znacznie młodszych osób, bo już między 20 a 30 rokiem życia.
Przesunięcie granicy wieku wiąże się głównie z przewlekłym stresem, to u jego podłoża powstają mechanizmy sprzyjające rozwojowi tej choroby. Wśród czynników wymienia się również zaburzenia pracy układu odpornościowego, predyspozycje genetyczne oraz czynniki środowiskowe.
Hashimoto może latami rozwijać się nie dając żadnych objawów. Z czasem, kiedy pod wpływem przeciwciał przeciwko tarczycy dochodzi to jej niedoczynności, pojawiają się objawy. Mogą być one mało specyficzne. Jeżeli pojawia się ciągłe zmęczenie, kłopoty z koncentracją, senność, przybieranie na masie ciała, nadmierne wypadanie włosów, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, oznaczać to może problemy z tarczycą.
Diagnostyka
Do diagnozy konieczne jest oznaczenie stężenia nie tylko samego TSH, ale również hormonów FT3 i FT4 oraz przeciwciał Anty-TPO oraz Anty-TG. Co ważne wynik niskiego TSH nie wyklucza tej choroby. W początkowym okresie wynik badania może być w normie, a w organizmie stężenie przeciwciał może być już znacznie podwyższone.
Leczenie
Kiedy Hashimoto jest już zdiagnozowane, pora na wdrożenie leczenia. Jeżeli dochodzi do niedoczynności, lekarz przepisuje syntetyczny hormon lewotyroksynę, którą należy przyjmować na czczo, na pół godziny przed posiłkiem. Niestety nie poświęca się w gabinetach lekarskich zbyt wiele czasu na kwestię diety, a jak się okazuje, jest ona dość istotna.
Dieta
Odpowiednia dieta oraz indywidualnie dostosowana suplementacja deficytowymi składnikami przyczynia się do poprawy stanu klinicznego, poprawy wyników badań, a nawet redukcją zapotrzebowania na hormony oraz załagodzeniem nieprzyjemnych objawów ze strony przewodu pokarmowego. Niskie stężenie hormonów tarczycy wiąże się między innymi ze wzrostem pH żołądka, osłabieniem funkcji trawienia, co prowadzi do objawów takich jak: wzdęcia, zgaga, zaparcia itp. Co ważne, wdrożenie odpowiedniego postępowania dietetycznego warto rozpocząć od początku, tak aby tarczyca jak najdłużej pracowała prawidłowo.
Jak w każdym przypadku, tak i przy chorobie Hashimoto, każdy chory wymaga indywidualnego podejścia żywieniowego. Wśród zaleceń dietetycznych jednak często pojawiają się wspólne aspekty:
Eliminacja stanu zapalnego w organizmie – coraz częściej wskazuje się stan zapalny jako czynnik wyzwalający rozwój chorób autoimmunologicznych. Stan zapalny mogą wywoływać infekcje – wirusowe, bakteryjne, grzybicze. Przykładami mogą być zakażenia H. pylori, Bolerioza, Yersinioza i inne. Inną przyczyną stanu zapalnego mogą być nietolerancje pokarmowe.
Eliminacja pokarmów wywołujących nietolerancje – dobre efekty przynosi eliminacja glutenu, przemysłowego nabiału oraz innych pokarmów, które wywołują u danej osoby nietolerancje. Warto przeprowadzić testy na nietolerancje pokarmowe i wyeliminować produkty, które szkodzą.
Ograniczenie spożycia cukrów prostych – słodycze, ciasta, ciastka, słodkie napoje, soki, wody smakowe, a również nadmierna ilość owoców.
Zadbanie o florę bateryjną – zaleca się przyjmowanie probiotyków oraz fermentowanych warzyw (ogórki kiszone, kapusta kiszona, kiszone buraki itp.)
Suplementacja Wit. D – niedobory tej witaminy prowadzą do zaburzeń pracy tarczycy, wzmagają stan zapalny, upośledzają funkcjonowanie układu odpornościowego. Warto oznaczyć jej stężenie we krwi i przyjmować odpowiednią dawkę, aby poprawić stan zdrowia.
Suplementacja deficytowymi składnikami pozytywnie działającymi na tarczycę – SELEN, CYNK, KWASY TŁUSZCZOWE OMEGA-3
Walka ze stresem – stres negatywnie wpływa na układ odpornościowy i nasila objawy choroby. Kiedy ciągle towarzyszy nam stres walka z chorobą, a nawet odpowiednia dieta nie przyniesie zamierzonych efektów.
Aktywność fizyczna – pozytywnie wpływa na funkcjonowanie organizmu, pomaga w walce ze stresem, wyzwala endorfiny przez co czujemy się szczęśliwsi
Jeżeli wprowadzenie podstawowych zaleceń dietetycznych nie przynosi oczekiwanych efektów warto szukać dalej, pogłębić diagnostykę laboratoryjną, sprawdzić dokładnie jak funkcjonuje tarczyca. Nie tylko stężenie TSH jest ważne, warto oznaczyć hormony tarczycy Ft3 i Ft4, zbadać próby wątrobowe, parametry nerkowe, stężenie prolaktyny, kortyzolu – tutaj sprawa jest bardzo indywidualna. Być może są też inne czynniki zaburzające terapię. Nie poddawajmy się od razu, dajmy sobie szansę na poprawę zdrowia i samopoczucia. Czasem nie jest to takie proste, a na efekty musimy poczekać. Dlatego też bardzo ważna jest stała kontrolna i przekazywanie dietetykowi wszelkich wątpliwości i informacji na temat samopoczucia.